Dlaczego centralne planowanie innowacji nie działa?

Zakończyły się właśnie XXVI Jesienne Spotkania PTI, a na nich jak zwykle mnóstwo opowieści z historii informatyki w Polsce. W tym jedna ilustrująca niewydolność centralnego planowania w praktyce.

W jednej z prezentacji ("Informatyka i kultura" Marka Średniawy) prezes PTI Marek Hołyński gościnnie opowiedział o swoich pionierskich pracach nad grafiką komputerową w PRL (1976), które prowadził w jednym z instytutów często wizytowanym przez delegacje radzieckie.

Jeden z rosyjskich akademików widząc prezentację animowanego sześcianu na ekranie komputera skomentował to mniej więcej tak:

Panowie, komu są potrzebne jakieś zabawy, skoro tysiące ludzi czeka na elektroniczne sterowanie obrabiarkami!?

Dzisiaj wartość rynku grafiki komputerowej to 150 miliardów dolarów, z czego oprogramowanie to ok. 10%, do tego rynek wspomaganego komputerowo projektowania o wartości ok. 6 mld dolarów.

Za tego typu opiniami o tym co jest ważne a co nie, podejmowanymi przez stosunkowo niewielkie grupy ekspertów, idą inwestycje sektora publicznego i finansowanie badań. KPZR, gdyby tylko starczyło jej kasy, zapewne po dziś dzień finansowałaby te obrabiarki, grafikę komputerową traktując jako imperialistyczną fanaberię w rodzaju reakcyjnej genetyki.

Polecam tę obserwację również zwolennikom komitetowego "wspierania innowacyjności". Jego długoterminowego wpływu na gospodarkę trudno się doszukać tak w gospodarce jak i w edukacji i badaniach naukowych.

Czy zamiast skupiać finansowanie innowacji w rękach wąskiej grupy ekspertów z ich prywatnymi przekonaniami i uprzedzeniami nie lepiej pozostawić je każdemu, kto widzi niszę rynkową i chce zaryzykować jej zapełnienie?

Comments

Jakie błędy? I co było ich

Jakie błędy? I co było ich przyczyną?

- Pośpiech, ale też brak wyobraźni. Pośpiech wynikał z konieczności realizacji planów gospodarczych. Najwięcej błędów i wad poczyniono właśnie na etapie realizacji (choć zdarzały się też błędy projektowe), zarówno w fabrykach prefabrykatów, jak i na samej budowie. Na Żabiance nadzorowałem budynki powstające w systemie szczecińskim. Ludzie pracowali wtedy na dwie zmiany, pytali mnie: "Panie inżynierze, dlaczego pan się tu szwenda po godzinach?". Odpowiadałem im: "Żebyście tu bzdur nie zrobili".

http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35636,20732784,w-budynku-ktor...

Ale przemysł lekki jest w

Ale przemysł lekki jest w Rosji tradycyjnie kiepski, bo to sfera, w której niezbędna jest swoboda. Można zaplanować produkcję czołgów i wież wiertniczych, ale nie sposób odgórnie przewidzieć, jakie spódniczki będą nosić dziewczyny w następnym sezonie.

http://wyborcza.pl/magazyn/1,152887,20221368,walerij-paniuszkin-rosja-je...

I jeszcze: To nie były dobre

I jeszcze:

To nie były dobre czasy dla nowinek elektronicznych. Na konkursie Mistrza Techniki zajął ze swoim KAR-65 17. miejsce, zaraz za ogrodnikiem, który wyhodował łososiową różę. A kiedy w latach 1970-73 konstruował pierwszy minikomputer K-202, komuniści mówili mu, że lepiej byłoby, gdyby produkował grzebienie i puderniczki.

http://wyborcza.pl/duzyformat/1,137741,15769308,Geniusz__swinie_i_kochan...

Też z PRL: "Cokolwiek

Też z PRL:

"Cokolwiek zaprojektowałam, zbierała się komisja: dyrektor, kadrowy, polityczny, tacy ludzie, którzy ładną polszczyzną nie umieli mówić. I pytali: co to jest? - Sukienka - mówię. - Kto to będzie nosił?! - No młode kobiety, one lubią sukienki w kwiatki... - Nie ma w kwiatki, proszę projektować z harcerskiego płótna! Potem widziałam w domach towarowych te szare sukienki, których nikt nie kupował..."

http://wyborcza.pl/1,75480,8942063.html